Ile jeszcze spotkań będzie musiał zawalić Arkadiusz Głowacki, żeby ktoś się w końcu otrząsnął i stwierdził, że z tym piłkarzem nie mamy czego szukać w grze na poziomie reprezentacyjnym? Kilkanaście miesięcy temu Franciszek Smuda uznał, że to na tym zawodniku będzie chciał zbudować formację defensywną, choć żadne logiczne przesłanki nie wskazują na to, że jest to dobra decyzja.

Budowanie defensywy na Głowackim ma taki sam sens, jak budowanie jej na Wałdochu czy Hajcie, którzy już nie grają czynnie w piłkę. To nie chodzi o to, że "Głowa" jest jakimś szczególnie słabym piłkarzem, ale jest on nie dośc że okropnie pechowy, to jeszcze popełnia karygodne błędy w ważnych meczach. Wczoraj był bliski skompletowania "hat-tricka" - sprokurował karnego, dostał czerwoną kartę, a niewiele brakowało by strzelił samobója. Gdyby mu się udało, byłaby to kwintesencja jego gry. Wyjątkowa synteza pecha i głupoty w jednym.

Od roku "Głowa" gra w Trabzonie, gdzie już się przekonali, że na tego zawodnika nigdy nie mogą liczyć. Co z tego, że gdy gra to czasem uchroni przed stratą bramki, skoro co chwilę jest kontuzjowany? Ledwo wskoczy do składu, już łapie kolejną kontuzję. Potem wraca i dostaje czerwoną kartkę. Nie dziwi więc, że Turcy zaczęli szukać dla niego zastępcy. My też powinniśmy - to zbyt niepewny piłkarz, by na nim opierać jakikolwiek wariant budowy drużyny. Głowacki nie gra w piłkę od niedawna, to już doświadczony i coraz bliższy emerytury zawodnik, więc nie możemy liczyć, że kiedyś będzie z nim lepiej, że talent pozwoli mu na wyeliminowanie błędów. Kiedyś zawalił mecz z Anglią, z Finlandią, dziś z Niemcami, a to tylko przykłady. Bo czy np. z Litwą kilka miesięcy temu nie popełnił błędu, po którym padła bramka?

Czasami trzeba powiedzieć "dość" i to jest właśnie ten moment. Bez Głowackiego sobie poradzimy, a może poradzimy sobie dzięki temu, że go nie bedzie.


Więcej Żabich przemyśleń na blogu Żabia Perspektywa!